sanki aylar geçti

yandaki fotoğraf ne kadar samimi ve doğal dimi? 
gel gelelim finaller bu kadar samimi ve doğal olamıyor. iki hafta boyunca, anamdan emdiğim süt burnumdan geldi. sanki iki hafta değil de aylar geçti. bitse de gitsek, rahat etsek. en çokta neyi özledim biliyor musun blogcan; uykuyu. her gün sabahın köründe kalk, giyin, tıklım tıkış metrobüslere bin de okula gel. akşamın köründe dön eve, öl yorgunluktan, gece uykuya yenilmediğin süre zarfında çalış, sonra yine kalk sabahın köründe... bir de bunu iki haftaya değil, finallerden önce ki haftaya da pay etmek lazım zira o zaman da aynı tempoda gidip, geldim okula. neyse emek verdik, çabaladık umarım karşılığını alırız da iyi sonuçlarla..bugün son sınavlar, artık cumartesi gecesi vurup kafayı pazar öğlen kalkarım demek vardı daaaa... o gün de sabahın köründe kalkıp, kartepe'ye gideceğiz. yani anlayacağın yine uyku haram bana.

geciken tatil

selam yalnızlığım.

bugün günlerden, 11 şubat 2012 cumartesi. 
yani... ilk ve orta okul öğrencilerinin ve birçok üniversitenin sömestr tatilinden sonra yeni döneme başladığı haftanın sonu... bizim için ise; sömestr tatil başlangıcı. 

ne anladım ki ben bu işten... ne yapacaktık tatilde, genelde şehir dışında okuyan arkadaşlarla ya kayağa, ya içmeye, ya gezmeye, ya bowlinge, ya güzel bi yemeğe gidecektik. ama sağolsun yönetmelik izin vermedi buna, yalan oldu hepsi. bir de diyorlar ki yaz tatiline de temmuz başı girecekmişiz, ben üniversitede mi okuyorum zorunlu kamp sürecinde miyim anlam veremedim ve bir an önce yönetmeliği doğru düzgün tarih planlamasına davet ediyorum. davetimi büyük bir memnuniyetle kabul etmenizi temenni ediyorum.